انار

این روزها سکوت و درروغ آتشم زده است

hatameseidzade — Thu, 12 Jun 2008 06:44:18 GMT

سلام

این روزهاعجیب خسته ام و متعجب

از دست نصف آدم های دوروبرم

آدمهایی که مرا با خودم مقاسه می کنندد!!!بدون اینکه مرا اندازه ی همه ی ناراحتی هایم بشناسند

وقتی ۸۶ سال خوبی نبوده یعنی نبوده!حتی اینقدر که دنبال قافیه بگردم!

صدیقه مدام می گوید خدا جای حق نشسته ولی من شک دارم که حق پریشانی مرا هم...

حق دختری که همه ی شعورش را مسخره کرده اندو مسخره می شودومسخره...

شعری که به این حرفها ربط دارد رو نمی نویسم هرچه قدرهم که ناراحت باشم!!!!!!

مادرعروس می شودامروز من ولی باچادری سیاه کنارت نشسته ام

بابادوباره گریه امانم نمی دهد ازدست جای خالی توسخت خسته ام

بعد ازشمابرادرمن مردخانه نیست اوسالهاست توی خودش غرق می شود

دردودهای خودخوری اش نشئه می شود می گویدازنبودن باباشکسته ام

گل کرده بود اطلسی روی طاقچه مادر به جای عکس تو آنجا گذاشـته

گمنام می شوی پدرم توی قلب او دیگر امید بر دل مادر نبسته ام

نام تو سال هاست سر کوچه مانده است بابای من شهیدبزرگ سپاه دین

مادر عروس می شود امروز من ولی باچادری سیاه کنارت نشسته ام

پرنده باخود گفت:بهارآمده است

hatameseidzade — Sun, 06 Apr 2008 13:33:29 GMT

سلام

بهار تازه مبارک

گیلان خیلی سبزاست

مطمئنم که سبزتراز بهشت

بهار آمده اما هنـوز تـب دارم

چه قدرگیج وخرابم چه قدربیمارم

سیاه سنگ وسه تارسکوت وسردی سال

سیاه سایه ی من هفت سین غمبارم

از این شتاب زمین در مدار پوچ زمان

از این زمانه ی خالی پس از تو بیزارم

به خواب من نمی آیی؟بخواب تابرسم

بخواب سر برسـد انتـظار دیـدارم

بهار آمده اما تو رفـته ای ای کاش

جوانه ای بشوم تا تـو را نگهـدارم

hatameseidzade — Sun, 27 Jan 2008 07:02:10 GMT

سلام

"من هم آدمم و آدم ها زود هم که فراموش نکنند زود خسته می شوند"

این شعر چندان جدید نیست ولی تازگی ها (یعنی دیشب) سعی کردم که کمی شعرت بشه نمیدونم(مثل همیشه)که بهتر شد یانه؟ ولی بهرحال من دوست میدارمش هر چه قدر هم که به قول یک نفر حق نداشته باشم تا انجا بیایم

*****

نقاش چیره دست خدا یک فرشته بود

از آب وگل تمام جهان را سرشته بود

با دستـهای نازک وبا چشم تیزبین

می آفریـد آدم وحـواو کفرو دین

اما اسیرشد به نگاهی که اشتباه

اورا دچار کرد به شیطان روسیاه

روزی که عقل وعلم و یقین راگسسته بود

طرح تورا کشید وچشمت که بسته بود

اما خدا ندید که شیـطان نابه کار

در پشت پلک های قشنگت نشسته بود

چشمان تو ردیف خدارا بهم زدند

یا سرنوشت تازه برایم رقم زدند

چشمان تو شبیه غزل ناب ناب ناب

خطی کشید برسر هر ماه و آفتاب

شب را نگاه نافذ تو بر زمین کشید

چشمان ماه روی زمین را دگر ندید

شیطان به پشت پلک شما تا نزول کرد

حوا گذشت از دل آدم افول کرد

سیب گناه و گندم عشقت چه فرق داشت

اورا گرفته بود دوچشم توبرق داشت

چشمت نگاه پاک مرا خط کشیدزود

انگاربانگاه دلم او غریبه بود

اما خدا دوباره حواسش که جمع شد

از کارهای زشت شما سخت خسته بود

نه این خیانت است تو طاووس نیستی

این کار تو غرور خداراشـکسته بود

رنگ سیاه ویک قلمو چشم هایتان

این اشتباه فاحش خلقت که بسته بود

hatameseidzade — Sun, 16 Dec 2007 13:23:18 GMT

خدایا به من آخرش نگفتی مردن یعنی چه؟؟؟

یادت باشه من فقط یه پروانه ی نارنجی میخواستم من که ...

باد بی وقفه می وزد اینجا آسمان هم کبود و تب دار است

بعد تو برگ ها سیاه شدند فصل پاییز بی تو بیمار است

روزها سردسرد می گذرد دست هایم عجیب یخ زده اند

شهردر دست سایه ها مانده اشک در چشم من خبردار است

مادرت گریه می کند هرروز خواهرت هم عبوس تر شده است

عکسمان رفته توی انباری جاش عکس تو روی دیوار است

قفل کردم در اتاقت را ـ بچه های برادرت شرند ـ

از تو تنها کتاب ها ماندند ـ قصه هاشان پس ازتو غم بار است ـ

پدرت چند سال پیر شده تو شبیه دو چشم او بودی

چند روزی است تار می بیند پدرت بی تو سرد و بیماراست

من برایت عجیب دل تنگم بی تو قلبم نمی زند انگار

کاشکی مرگ زودتر برسد زندگی بی تو سخت دشوار است

حالم بد است حوصله ام روبه راه نیست

hatameseidzade — Thu, 08 Nov 2007 08:37:18 GMT

سلام

حالم بداست ازدست همه ی کسانی که هیچ چیزی از شعر نمی فهمن و چه قدر هم زیادن حالم بد است از دست پسرکی که خیلی زود شاعر خوبی شد وحالا دیگر فقط خودش را میبیند یک کره ی زمین ویک ...

از دست همه ی کسانی که اینقدر بزرگ هستند که حرفهایشان... واز دست همه ی بزرگ هایی که سکوت...

واز دست شعر این سرزمین که اینقدر...

ای کاش...

بگذریم بدی که گفتن ندارد...

ویک غزل مثنوی که خیلی وقت است آمده و...

عشق تورا به قلب خودم بند می زنم

"گونه به گونه ات که به ترفند می زنم"

گفتی بخند تا من دل خسته بشکفم

لب را به چشم های تو پیوند می زنم

من عاشقم به تو بهتو ای آسمان ترین

آری قسم به سوره ی قرآن قسم به تین

از اولش مدار زمین اشتباه بود

خورشید بودی وهمه دنیا سیاه بود

منظومه ی تمام جهان چشم های توست

آری تو عشقی و همه دنیا برای توست

ای سبز تر تو از همه اردیبهشت ها

در دست های توست کلید بهشت ها

جادو نکرده ای تو مرا که من اینچنین

تنها به روی ماه تو لبخند می زنم

با من بمان همیشه که وقتی تو نستی

دیوانه سر به دشت و دماوند می زنم

خداحافظ...

hatameseidzade — Sun, 21 Oct 2007 12:35:58 GMT

سلام

دوست داشتم اولین شعری که میذارم این مثنوی باشه

که خیلی هم دوستش دارم

ببخشید اگه تو انار قبلی هم گذاشته بودمش ویه جورایی تکراری یه

مرا تو آفریدی وخودت خدای من شدی

برای این بزهنگی خود تو پیرهن شدی

زبان شعرهای من زبان نقش و غار بود

مرا به شاعرانگی و عاشقی چه کاربود؟

غزل شدند شعرها سپیدها سرود ها

همان زمان که می زدی ورق ورق دل مرا

از آن زمان به خاطرت کمی بزرگترشدم

به گونه هام لب زدی کمی قشنگتر شدم

ازآن زمان زمین منم مدارمن به دورتوست

منم که مشتری شدم تورا ستاره ی نخست

خدا شبیه عشق شد از آن زمان دور دست

که شسته بودم ازخودم به خاطر دل تو دست

من آفریده ی توام وقلب من به دین توست

بهشت مال دیگران بهشت من زمین توست